Offer

Offer

Ek wil só graag

dit wat edel is in my

voor jou voete lê

dit wat vir jou

liefdevol en sag is

dit wat genadig is in my

sommer net altyd

vir jou offer…

‐—–

Ek wil só graag

dat my mooi kant

dít wat jou inspireer

my altyd beheer

sodat vir jou

seer en pyn

by my kan ophou

alles net beter sal wees…

—–

Maar nou moet ek erken

dat ek dit wat seermaak

-tot my skande-

soms oor jou voete braak.

(San Dreyer)

Groei

Groei

—–

Moet jou nie aan die afgode

van jou vrees en seer bind

– ook nie aan ontnugtering nie, my kind

los dit wat jou blind laat maal

agter jou pyn aan…

—–

Weet dat daar soms

‘n winter kom

wat met kil kloue

die lewe om ons stroop,

maar soek dán dieper

na wat daarin te leer is

om só ook in ontnugtering

in pyn, my kind

jou groei te vind.

—–

Vra ook wie

dit alles beheer

weet dat sý wil

óók in jou gróéi

moet triomfeer!

(San Dreyer)

Ook dít sal verbygaan!

Ek het in digkuns geleer hoe belangrik progressie of dan ontwikkeling/groei is. Dit is heerlik om dit in alles om jou dop te hou! En natuurlik is dit ook lekker om dit in my gedigte toe te pas.

Hou gerus dop hoe alles van minuut tot minuut progressief aanbeweeg! Dit is vertroostend. Party sien dit as ontstellend, want ook goeie tye gaan verby, maar solank ons tydens hierdie progressie groei tot beter mense is dit mos goed! 💖

———-

Ook dít sal verbygaan!

Progressie leef siklies om ons

vertroos in sy stil stem:

Geen nag kan ewig duur,

want sy eie twee rotasies

dwing die aarde voorentoe…

———-

As die lente jaarliks

oorwinnend in miniatuur

die dralende winterdoodsheid oopbreek

om te pronk in nuwe groen

roep Progressie:

Niks sloer vir ewig nie!

———-

Al voel ons gestol

in ‘n slepende slegte stryd

verklaar Progressie luid:

Ook hiérdie huidige

sal progressief dring

na nuut en beter!

(San Dreyer Julie 2020)

Wintermooi

Wintermooi

op ‘n wintergeel grasperk

lê sagte grys takpatrone

teen die saffierblou

skryf in fluweelbruin

reikende takke ‘n boodskap

al swewend brei duiwe daarop uit

die laaste rooigeel blare

verstil, lees die hemel

wag dan hoopvol dat die mens

sal opkyk, lees, verstaan:

selfs uit winters van swaar en seer

sál die mooi manifesteer

(San Dreyer)

Vertrou en hoop

Siklus van hoop

kaatsende oerstene verlig tydelik die oniksnag

na enkele ure sluier ‘n rosige skemering die gewelf

bly daar hang, maar rustig en seker

kom die oorgawe

aan die groot saffier

wat blou glim in ons eie ster…

sonder om progressie terug te hou

skuif laatmiddag sagte koraal voor die blou

en fluister van ‘n nag sag en soel

wat alles weer sal afkoel

dan, as die helder skittering

van ligjare ver wéér alle duisternis oorwin

weet jy: soos in hierdie seker siklus

is ook ons hoopvol

op pad na dit wat beter is

(San Dreyer)

Gedigte vir tieners


Die volgende gedigte is almal deur San Dreyer geskryf. Jy is welkom om dit te gebruik.Gee net die digter se naam by. Jy kan dit vir gr.10-11 voorskryf.

Ek sal op versoek agtergrond, vrae en memorandums vir ‘n gedig verskaf.

Ek was vanaf  2008 tot 2018  huistaal gr.12 onnie. Dalk kan ek jou help.

Verskoon asseblief die uitleg. WordPress maak dit nogal moeilik om spasies tussen strofess aan te dui.
____________________________


Parysliefde

Weerskante van die rivier
het ons elkeen
op sy eie oewer gestaan
voor ons het diep vreemde waters
die skeiding beaam…


Tog was daar die moed
om die waters te toets
mekaar halfpad te ontmoet
ons het toegelaat
dat sagte druppels ons leer
dat ons genade en seën op mekaar moet laat reën.

Golfies het ons veilig omkring groter uitgegolf

ons liefde ‘n Seinrivier gemaak.

Die Sein het ons oewers verenig in ons eie Parys –

met ‘n eie Eiffel
wat oor ons liefde waak!
××××××

Boelies

Sonder ingryp kyk ‘n siek nasie

hoe die boelies dit doen:

soos hiënas op jag

kom hulle weer en weer

om telkens ‘n nuwe plan

teen die prooi in te span

die bevel aan hul “vriende”:

“Issoleer en verskeur!”
—–

Dié vals bravade

dié gewaande mag

ontkiem in menige huis

is voorbeeld, is kultuur

wat ‘n siek nasie bang verduur
××××××

Eenkant

Jou oë se verlate kyk

het my gejaag, gevang, geboei…
—–

In my het oopgebreek

besef en deernis

uit die boeie het gebreek

die wil om te bid

vir die magteloosheid in my –

maar ook in jou…
—–

En ek het gesmeek

dat jou oë

more vervuld sal glans

oor die mense

wat God vir jou stuur!
+++++
Sweempie
Gereed met die moersleutel
van introspeksie
word die enjinkap gelig –
opsoek na die moer van die dryf.
—–
Egoboute word losgedraai,
eie eer se skroewe word ontsleutel,
een vir een word uitgepak:
die onderdele van aanvaar en verwerp
(nogal verstommend identies)!
—–
Maar vreemd –
aan die ghriesbesmeerde hande

kleef daar nie ‘n sweempie

van die liefde nie…
+++++

Kern

Trek bietjie die duur klere uit

hier is vir jou klere –

voos gedra

en dié uitgetrapte plakkies

kom sonder hoë hakkies,
haal die gesigverf af

was die kapsel uit

en jammer – geen juwele!

nou, sonder al die lagies om jou

kan jy begin grou

diep, diep in jou psige

na jou kern

na jou
++++++

Progressie

Laat vergifnis deur my spoel

tot ek deurweek drup,

besproei my met geduld,

laat vloed in my dank en lof

oorstroom my met U liefde

sodat dit kan uitgolf

op die droë sand

van elke honger hart

diep insypel

tot by hul seerste smart

dit dan oplos, wegvoer

sodat u liefde genesing

kan bring

en verder tsunami

(San

Waarheid

Waarheid is gehawend en vinnig

hier by my verby –

haar klere was in slierte

en amper afgeskeur

soos wat daar grypend probeer is
om haar te keer.
—–
Sy het skamel deur die strate genael
om iewers net ‘n deurbraak te kry
om net te kan sê:
“Hier is die bewyse
niemand kan dit weerlé.”
—–
Maar, sy is gearresteer
voor die hof gedaag.
Die vonnis is lewenslank –
vir al die leuens wat sy versprei.
(San Dreyer)
+++++

Goedkeuring

Daar is ‘n knellende ketting
wat jou vasgevang wurg:

‘n ketting deur jouself
om en om jou gedraai:

ander se goedkeuring wat jou gelukkig moet hou…
—–

Dit is ‘n ketting
waarvan die knel roep:
buig ‘n skakel oop
stap vry weg
van die een
met sy stywe nek
in sy eie ketting
wat arrogant van jou
sy goedkeuring weerhou!
+++++

Medialiefde

Die media en Hollywood beweer

liefde is rooi rose, sjokolade

en ‘n teddiebeer.
—–

Verder yl verliefde vroue:

“Hy is altyd daar vir my!
Nêrens sal jy beter kry!”
—–
Natuurlik volg ‘n huwelik

waarin rooi rose verlep hang,

dorings seer prik,

sjokolade smelt

en natuurlik sal teddiebere

net voor Valentynsdag

‘n ontsnapping beplan…

(San Dreyer)
+++++

Ondergrondse biblioteek

In rommelgeboue in Daraya

soek en grawe seer siele

na boeke:

deur vlieënde bomme en skrapnel

word dit aangedra…

ook opgeskryf, getel

deur Amjad (net veertien jaar)

– wat ook sy ma leer lees!
—–

Wat is aan ‘n boek

dat in ‘n oorloghel

mense sonder vrees

na ‘n biblioteek sluip

om net tussen boeke

te kan wees?

(San Dreyer)
+++++

Ek wil jou tot seën wees…

net omdat jy my naaste is

wil ek jou saam met my

in ‘n ruimtetuig plaas

daar moet jy voel

dat net op Saturnus

eensaamheid is

net in dié tronk se ringe

seer woorde sweef,

vir jou moet verraad

dálk skuil in die verste ster,

verwerping

moet nie eers in ‘n ander kosmos kán bestaan,

in hierdie ruimtetuig

wil ek vir jou tot seën wees

sodat jy hierdie lewensreis

seerloos kan leef !
(San Dreyer)
+++++

Ek is lief vir jou
Ek is lief virr jou:

vir die klein redetjies –

dít wat sê: jy dink aan my

jy wil my lewe met my deel.
—–

Ek is lief vir jou

want ek is nie meer alleen nie

nie met my vrae nie,

nie met my seer nie –

ook nie met my gesukkel nie.
jy help my om my ontwil …
—–

Ek is lief vir jou

want jy laat my toe

om deur jou siel te stap –

om jou te leer ken vir wie

jy vir ons wil wees

ek het jou lief vir die klein redetjies wat vir my álles is!

******

Kinderhande

Voor jou verhaal

kruip jou vingers

skaam-skaam rond.
—–

In jou skoot knaag ‘n duim

aan ‘n vinger se smart

vier naels se leed

kasty ‘n palm se hart.
—–

Dan breek jou wysvinger

oor die skuldiges los

in die terugrit na die waarheid

van jou onthou
hardloop jou hande

agter jou storie aan.
—–

En jou onskuld reën op almal neer

en jou palms vou oop

in ‘n duisend vrae…

(San Dreyer).
+++++

Gelykmakers

Juffrou, weet jy

Alice is my beste maatjie

en weet Juffrou

ons bly in ‘n garage

nie soos Alice-hulle nie

hulle huis is só fantasties

en my pa gaan ons skei

want my ma is weer op die bottel

my pa sê dis haar tietiebottel

dan vloek sy hom

en gister toe Alice haar feetjierok

vir die konsert aanpas,
sien ek die blou kolle –

dis amper oor haar hele lyf!

Toe ek vra, sê sy

dis haar pa

Juffrou, sy het gesê

ek mag vir niemand sê nie…
+++++

Tralies

My kind, Juffrou weet

van die kaste vol drank

en die leë yskas

en dat jy jou só skaam

vir dit alles.
—–

Ek weet dat jou kindwees

‘n ysterhok is

wat hou wat hy het…

soms, grommend, woedend

byt jy die tralies tot jy

moeg op jou arms bly lê

en dan, sonder om te kla

begin jy weer

om al die seer

dapper en ferm

agter jou tralies te beskerm.

(San Dreyer)
+++++

Allepo 2016

In ‘n dooie stofstraat

sit ‘n kind

op ‘n rommelhoop bakstene

van haar maatjie se huis

ontplofde geboue

hang skeef oor sypaadjies

kyk uit leë oogkaste na mekaar…
—–

Sonder arms sonder hande

grafeer gruwelgeboue

in haar brein

‘n oorlog in die diepste hel

van vrees

waarin hoop ontplof

tot angsvolle rommelhope

van magtelose desperaatheid

waarin alle hulp beskaam.

(San Deyer)
+++++

Juwele van die liefde

Vir ons almal gun ek

‘n realistiese liefde –

ek gun ons nie

die arme hulpelose prinses

wat heel selfstandig geld kan spandeer

ook nie die gierige, ryk prins

wat nooit huis toe keer…
—–

Ver bo hierdie sprokietragedies

wens ek ons almal toe:

twee mense

met kosbaar tussen hulle

die diamant om te kan aanvaar

wie en wat elkeen werklik is,

dan, die goud van vergewe

en om beter te kan verstaan –

die pêrel van intens luister

*******

Definisie van die liefde

Ons stap op die rivieroewer

van jou ruim Afrika hart:

in die vele vrugte van die vyeboom

leer jou wysheid my

om te glo dat môre goed sal wees,

dat in die hoopvolle gees

planne vrug sonder vrees

as ‘n bosveldvisvanger skielik roep

en jy vra: “Hoor jy?”

eggo jou omgee binne my

laat dit my soek deur die toppe…
dan, in die knoppiesdoringboom

se fyn groen sambreel

vind my oë die visvanger
vind ek wie jy,

werklik is vir my
+++++

Loflied na die reën

Ek wil U loof

vir u deurdagte plan

dat u reën

ons dieper as sigbaar seën:

soos druppels in dieptes af

in watertafels indrup,

seën ook elke reënbui

telkens weer hierdie planeet

met meer as verwag

deur in vreedsame harmonie

mens, plant en dier

te sinchroniseer

in ‘n vreugde

tot u eer!
+++++


Kleinmooi

Het ek vir jou vertel

hoe mooi dit lyk

as ek skielik

deur die venster kyk

en vlinders fladder fyntjies wit

in die blousalies?
—–

Dié mooi met my gepraat:

dit is die kleinmooi

wat ons oopoog

moet aanhou soek –

want dít is wat ons versterk

om die sleg en die seer

teë te werk

sodat ín ons die blousalies

nog méér vlinders kan lok!

(San Dreyer)
+++++


Al wat oorbly tussen ons

Vir jou was ek ‘n sagte vy:

die muisvoël in jou

het met ‘n skerp bek

my binneste oopgeruk

my uitgevreet…
—–

Vir dae

het my rooi vleis en pitte

bly verbleek in die son

die woede in my

het ek bestry

tot by die wete

dat al wat oorbly

tussen jou en my

is my vergifnis

en my oop oë wat jou

al vergewend sal wantrou

(San Dreyer)

******

Vergifnis

Eendag lank gelede

toe maak ons

mekaar mos seer

daarna gebeur dit

weer en weer

ons sit mekaar in kettings

om álles te kan onthou

en ons sukkel en struikel

want ons vergewe nie.

—–

En in die spieël

sien ek verstom:

elke pad na vrede

begin by jouself!

(San Dreyer)
+++++

Kersfeesloflied

Ons loof U vir die profesie

reeds aan Abraham gegee

– dat ‘n Seën vir die mensdom

uit sý nageslag sou kom!
—–

Ons wil vir U ‘n loflied sing,

want U het getrou

u profesie volbring:

u Seun, Immanuel, het gekom,

aan die kruis die bose oorwin,

só ons Redder geword –

vir altyd ons Koning!
—–

Ons buig voor U neer

om U te prys O, Heer,

vir hierdie plan van hoop

wat dié mens

wat daarin glo

vir ewig loskoop!
(San Dreyer)
+++++

Wonder

deur jou word ek

sonder eise

sonder grense

in groot geduld

eeue al nét aanvaar

in hierdie grootse misterie

is daar oorsien, genade,

vergifnis,

is daar die wete

dat die verstaan

van hierdie realiteit

vir my

ewig misterie sal bly

*******

‘n Leeftyd van liefde

In hierdie leeftyd van liefde
is daar nie net omgee,
maar onmisbaar en kosbaar die intense luister

na siele wat ons spontaan
vir mekaar ontbloot.
—–
In hierdie liefde
word ons vervul

deur die genade

van eindelose begrip

as ons in die eerlikste waarheid

mekaar ervaar en aanvaar
vir wie ons werklik is…

*******

Deel met my

In my kasteel

kan jy veilig met my deel:

al jou geheime en drome…
—–

Ek sal my ridders beveel

om die geheime

agter slot te hou,

– maar die drome

waarmee jy my vertrou

wil ek lééf,

met jou deel

‐ in ons eie kasteel!